نمونه‏هاى تخلّف و بازماندن‏

 همان گونه كه پيش افتادن از خدا ورسول او ممنوع است، عقب ماندن و پس افتادن از فرمان آنان نيز ممنوع است. آن گاه كه خدا و رسول و جانشينان بر حقّ آنان مردم را براى مسئله‏اى فرا مى‏خوانند، بايد با سرعت و سبقت، آگاهانه و عاشقانه، آن دعوت را لبيك گفت.

...

 بنابراين آنچه خداوند از ما مى‏خواهد، نه پيش افتادن است نه پس افتادن، بلكه همراه بودن و هم‏فكر و همكار بودن است. «والّذين معهم...»

ادامه ی مطلب ...

سوره حجرات---آيه اول-----تفسيرنور(3)/حجت الاسلام والمسلمين قرائتي

نمونه‏هاى پيش‏افتادن‏

اكنون با هم به چند نمونه تاريخى تقدّم و پيشى گرفتن مردم بر خدا ورسول كه در تفاسير و روايات مطرح شده است توجّه مى‏كنيم:

* گروهى قبل از آنكه ماه رمضان ثابت شود روزه گرفتند. به آنان گفته شد: «لاتقدّموا بين يدى اللَّه و رسوله»

* در سال هشتم هجرى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله با مردم براى فتح مكه از مدينه حركت كردند، بعضى از مسلمانان در اين سفر روزه خود را افطار نكردند (با اين كه مى‏دانستند مسافر روزه ندارد و مى‏ديدند كه پيامبر صلى الله عليه وآله افطار كرده است). اينها كسانى هستند كه از پيامبرصلى الله عليه وآله پيشى مى‏گيرند. «لاتقدّموا بين يدى اللَّه و رسوله»

* در اديان قبل از اسلام نيز نمونه‏هايى از پيشى گرفتن را مى‏بينيم. مثلاً با اين كه حضرت مسيح فرزند مريم و بنده خدا بود، او را تا مرز خدايى پيش بردند كه قرآن آنان را از غلوّ در دين باز داشت.

متن كامل در ادامه مطلب

ادامه ی مطلب ...

تزكيه-- زمينه سازي (4)/حسين قدوسي

پستي و بلنديهاي دل را اله گويند، كلمه اله از ماده (واله) است، واله شدن يعني شيفته شدن، يعني علاقه بيش از اندازه به چيزي داشتن، وقتي انسان غذا را بيشتر از همه چيز دوست داشته باشد، هميشه به فكر خوردن است، اين خوردن(شكم) اله او مي شود و نيز كسي كه شهرت پرستي را پيشه خود كرده و پيوسته از خودم دم مي زند تا خود را به رخ ديگران بكشد و غير از خودش براي كس ديگري ارزش قائل نباشد. اله او خود اوست...ونيز اله هاي ديگر.

حتي ممكن است فرزند خودش را اله خود قرار دهد، ويا بيش از اندازه به سگش علاقمند باشد، و يا به توپ علاقه بيش از حد نشان بدهد.حتي بعضيها به كبوتر، گل، گربه، خانه و... علاقه نشان مي دهند.

پيام‏ها:

* براى انجام گرفتن دستورات بايد ابتدا زمينه‏هاى روانى پذيرش را در مخاطب ايجاد كرد.

*بعضى سليقه‏هاى شخصى، عادات و رسوم اجتماعى و بسيارى از مقرّرات و قوانين بشرى كه ريشه در قرآن و حديث ندارد و برخاسته از عقل و فطرت نيست، نوعى پيش افتادن از خدا و رسول است. «لا تقدّموا...»

*هرگونه حرام كردن نعمت‏هاى حلال خداوند و يا حلال كردن حرام‏ها، پيشى گرفتن از خدا و رسول است.

*هر آزادى، توسعه و پيشرفتى ارزش ندارد. «لاتقدّموآ...»

*تندروى يا كندروى‏هاى خود را توجيه نكنيم. «انّ اللَّه سميع عليم»

متن كامل در ادامه مطلب

ادامه ی مطلب ...

پستي و بلنديهاي دل انسان سه شين است؛

(شكم پرستي - شهوت راني - شهرت طلبي)

و سه پ است

(پزگرائي - پول گرائي - پست گرائي)

و يا سه ميم است

(ماشين - مدرك - مسكن) و يا...

نكته‏ها:

اين آيه، جلوى بسيارى از خطاها را مى‏گيرد. زيرا گاهى خواسته اكثريّت مردم، جلوه‏هاى ظاهرى و مادّى، پيروى از حدس و تخمين، ميل به ابتكار ونوآورى، هيجان و قضاوت عجولانه و خيال آزادانديشى، انسان را وادار به گفتن‏ها، نوشتن‏ها و تصميماتى مى‏كند كه ناخودآگاه انسان از خواسته خدا و رسول جلو مى‏افتد، همان گونه كه گاهى خيال عبادت، خيال قاطعيّت، خيال انقلابى بودن و خيال زهد و ساده زيستى، گروهى را وادار كرد تا از خدا و رسول پيشى بگيرند و به قول معروف كاسه داغ‏تر از آش باشند.

اين آيه مى‏خواهد انسان‏ها را همچون فرشته تربيت كند، زيرا قرآن درباره فرشتگان مى‏فرمايد: در سخن بر خدا سبقت نمى‏گيرند و تنها طبق دستور او عمل مى‏كنند. «لايَسبِقونَه بِالقَول و هم باَمرِه يَعمَلون»(4) 

متن كامل در ادامه مطلب

ادامه ی مطلب ...

متن و ترجمه آيه 1 سوره حجرات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيِمِ

«يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُقَدِّمُواْ بَيْنَ يَدَىِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَاتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‏» (1)

 به نام خداوند بخشنده مهربان.

امام علي(ع) در نهچ البلاغه مي فرمايد:

«لاروضن نفسي بتقوي الله»

حتما رياضت مي دهم نفسم را با تقواي الهي تا فرداي قيامت آرام و مطمئن محشور شوم.

سوره حجرات---درباره سوره-----تفسيرنور/حجت الاسلام والمسلمين قرائتي

 در اين سوره مسائلى مطرح شده كه در سوره‏هاى ديگر نيست. از جمله:
 1- پيشى نگرفتن از پيامبرصلى الله عليه وآله و آداب برخورد با آن حضرت و هشدار به كسانى كه بى‏ادبند.
 2- مسخره كردن و نام بد نهادن، سوءظن، تجسّس و غيبت كه در يك جامعه ايمانى حرام است، در اين سوره از آنها نهى شده است.
 3- اُخوّت و برادرى، دستور اصلاح، بسيج عمومى بر ضد ياغى، ميانجى‏گرى عادلانه، تحقيق درباره خبرهاى رسيده از افراد مشكوك و تعيين ملاك برترى كه در يك جامعه ايمانى لازم است، در اين سوره آمده است.
 4- در اين سوره، جامعه ايمانى كه در آن درجات مسلمين از مؤمنين مشخّص و ملاك ارزشها، تقوى و آن چه محبوب است، ايمان و آن چه مورد تنفّر است، كفر و فسق و گناه بيان شده ومحور جامعه را قسط و عدل مى‏داند.
 5 - جامعه ايمانى در اين سوره، وام‏دار خدا وعاشق پيامبرصلى الله عليه وآله است كه واسطه هدايت او شده و هرگز ايمان خود را منتّى بر خدا و رسول صلى الله عليه وآله نمى‏داند.
 6- در جامعه ايمانى اين سوره، مردم بايد تابع پيامبر باشند و هرگز توقّع تبعيّت پيامبر از مردم را نداشته باشند.

متن كامل در ادامه مطلب

ادامه ی مطلب ...